Magkabilaan ni Joey Ayala at Ang Bagong Lumad

              Isa ito sa mga may pinakamagandang kahulugan ng kanta na napakinggan ko. Magkabilaan, sa tingin ko pa lang sa pamagat, unang lumabas sa utak ko ang kaliwa at kanan. Ngunit, hindi ko alam kung ano naman kung ano ang kahulugan nun.
     
              Pagkatapos kong pakinggan, dun ko nakuha kung anu nga talaga. Tama ang unang lumabas sa utak ko, pero ang mas malinaw na kahulugan ay lahat ng bagay ay may kabaligtaran. Hindi pwedeng wala dahil mawawala ang tinatawag nating balanse. Sa tingin ko, may isa pa itong kahulugang itinatago. Kahit mayaman ka man o mahirap, kailangan balanse pa rin ang pagtingin. Walang mataas, walang mababa. Walang nagmamalakas at walang yumuyurak. Ngunit sa tingin ko, mailap na itong nangyayari ngayon. Dahil kahit mga katulong sa bahay ay hindi na minamaltrato ng maayos.

               Siguro, kung hanggang ngayon ay sikat pa ring itong kanta na to, at may sumusulong ukol dito, pantay-pantay siguro ang pagtingin ng mga pilipino sa isa't-isa. Mas maganda siguro tignan yun, siguro lang, mahirap na kasi baguhin. Kung napa-aga sana maisasalba pa.

Malayang Paksa

              Malayang paksa ba? Ang napili ko ay ang mga nangangaroling samin. Masaya naman kung nkakarinig ka ng mga nangangaroling kahit sintunado yung mga bata, nag-eefort naman sila kahit papano. Minsan meron namang mga parang namatayan kung kumanta. Kulang na lang ay yung sabayan ko sila para maging maganda naman.

               Medyo barat ako sa mga ganun. Una, dahil araw-araw naman sila babalik. Pangalawa, dahil wala akong barya! Ngunit, may kinaiinisan din ako sa mga iyon. Yung tipong relax kang nakaupo, nanonood ng T.V., pagkatapos ay kakanta sila. Maganda na sana eh, nakakainis lang dahil paglalaruan pa yung doorbell nyo. Anu ba gusto nila, yung barya o yung makita nilang may naiinis sila? Nakakairita dahil ilang beses ko na silang sinasabihan na huwag nilang pindutin. Dahil bata nga sila, anu pa ba? Hala, sige, pindot. Hay naku, kaya minsan ang sinisigaw ko na lang, "Patawad"! Ayaw ko na silang bigyan dahil baka habulin ko pa sila ng itak (joke).

               Maganda na sana yung araw ko eh, kaso, wala talaga. Bata yun eh, papatol ka pa ba? 

Ang Pasko Ng Isang Hindi Nagpapasko.

Siguro naman, alam ng lahat ang kahulugan ng "MISS NA KITA". Nakakainis isipin na namimiss mo ang isang tao, dahil gusto mo na laging kasama sya, gusto mo na mag-utuan kayo para lang maging masaya, gusto mo na kumain kayo ng sabay kahit diet siya, at gusto mo na hindi matapos ang araw at makalimutan ang salitang "UWI". Lalo na at malapit na ang Pasko.

Kaso, paano mangyayari yun kung wala kang pera? Lalo na at malayo ka sa kanila? Ngayon, kahit hindi kami nag cecelebrate ng pasko (Iglesia Ni Cristo eh :D), gusto ko pa rin sya makasama. Gusto ko gunitain ito ng katabi siya. Habang kumakain ng PUTO BUMBONG at kumakanta ng BREAKEVEN (yun favorite nya eh haha), ang sayang isipin ngunit medyo malabong mangyari. :(

Na-iimagine ko na, sa pasko, naka-abang ako sa labas, naghihintay ng mamamasko, at kukunin ko yung mga bente na malutong. Iyon ang ibibigay ko sa kanila (habang kumukupit paisa-isa). Paulit-ulit hanggang maubos sila. Pagkatapos, pupunta kami ng SM Mall of Asia para lang sumakay sa MOA EYE. Kaso, mukhang hindi talaga magiging sulit at masaya dahil may kulang, SIYA. :(